Żegnam Panią Profesor Irenę Dyk – wyjątkową nauczycielkę języka rosyjskiego, wychowawcę, przewodnika młodzieży, ale przede wszystkim dobrego i niezwykle serdecznego człowieka.
Pani Irena Dyk ukończyła Liceum Pedagogiczne w Bliżynie, Studium Pedagogiczne w Radomiu i Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Kielcach na kierunku filologia rosyjska.
Pani Irena Dyk pracę zawodową rozpoczęła w 1962 roku w Szkole Podstawowej w Grzymałkowie. Pracowała również w Państwowym Domu Dziecka w Kielcach, w Szkole Podstawowej Nr 1 w Kielcach i w Szkole Podstawowej nr 10, gdzie pełniła funkcję zastępcy dyrektora szkoły, a także w Zespole Szkół Zawodowych „Elektromontaż”.
Od 1 września 1975 roku do 31 sierpnia 2001 roku była zatrudniona w Zespole Szkół Ekonomicznych im. Mikołaja Kopernika w Kielcach.
W 1981 roku otrzymała Nagrodę Kuratora Oświaty, w 1982 roku Złoty Krzyż Zasługi, a w 1984 roku Odznakę za Zasługi Dla Kielecczyzny i Medal 40-lecia Polski Ludowej, wielokrotnie Nagrodę Dyrektora Szkoły.
Była nauczycielką z prawdziwego powołania. Swoją pracę traktowała z ogromną odpowiedzialnością i zaangażowaniem. Oddana młodzieży, zawsze znajdowała czas dla swoich uczniów – nie tylko wtedy, gdy potrzebowali pomocy w nauce, ale także wtedy, gdy potrzebowali rozmowy, wsparcia czy zwykłej obecności drugiego człowieka. Potrafiła słuchać, rozumieć i motywować. Wierzyła w swoich uczniów nawet wtedy, gdy oni sami tracili wiarę w siebie.
Była osobą wymagającą, ale każdy wiedział, że za tymi wymaganiami kryła się troska i chęć przygotowania młodych ludzi do życia. Uczyła sumienności, odpowiedzialności i wytrwałości. Chciała, aby jej uczniowie byli ludźmi mądrymi, dobrymi i odważnymi. Dzięki swojej pasji do nauczania potrafiła zainteresować innych językiem, kulturą i światem.
Pani Irena kochała ludzi i kochała życie. Dla wielu osób była nie tylko nauczycielką, ale także autorytetem i inspiracją. Pokazywała, że warto być człowiekiem życzliwym, otwartym i oddanym innym. Jej życie było świadectwem tego, jak wielką wartość ma codzienna praca wykonywana z sercem.
Dziś żegnamy Panią Irenę z bólem i smutkiem, ale również z ogromną wdzięcznością. Dziękujemy za wszystkie lekcje – te zapisane w zeszytach i te znacznie ważniejsze, zapisane w pamięci i sercach. Dziękujemy za dobro, które pozostanie z nami na zawsze.
Pani Ireno, pozostanie Pani w naszej pamięci jako osoba niezwykła – pełna pasji, oddania i miłości do drugiego człowieka. Spoczywaj w pokoju.
